انواع چراغ مطالعه: مهندسی، خرطومی، گیره‌ای و رومیزی

وقتی لومن و دمای رنگی را انتخاب کردی، یک تصمیمِ دیگر می‌ماند که هیچ عددی ندارد: فرمِ چراغ. و دقیقاً همین تصمیم است که تعیین می‌کند چراغ هر روز به کارت می‌آید یا هر روز اذیتت می‌کند.

فرمِ چراغ در عمل یعنی دو چیز: نور را تا کجا می‌توانی ببری، و چه‌قدر از میز را اشغال می‌کند. اگر هنوز معیارهای نور را نخوانده‌ای، از راهنمای خرید چراغ مطالعه شروع کن.

چراغ مهندسی بازودار

همان چراغی که دو بازوی مفصل‌دار و فنر دارد و به آن چهارمیله‌گی هم می‌گویند. مزیتش این است که هر جا رهایش کنی همان‌جا می‌ماند؛ فنر وزنِ سر چراغ را خنثی می‌کند و لازم نیست پیچ سفت کنی.

دسترسی‌اش بلند است، پس می‌توانی نور را دقیقاً بالای کار بیاوری و بعد کنارش بزنی. بهترین گزینه برای میزی که رویش نوشته یا طراحی می‌شود. عیبش هم روشن است: پایه یا گیره‌اش جا می‌خواهد و روی میزِ خیلی کوچک زیادی است.

موقعِ خرید، بازو را چند بار بالا و پایین ببر و در چند زاویه رها کن. بازوی درست بی‌صدا و بدونِ افتادن سرِ جایش می‌ماند؛ اگر همان روزِ اول کمی می‌افتد، بعد از یک سال بدتر می‌شود. مدل‌های LED با تعدادِ لامپِ بیشتر روی همین فرم، نور را پهن‌تر پخش می‌کنند. برای امتحانِ بازو پیش از خرید، بخش اداری و مهندسی فروشگاه گنج دانش را ببینید.

خرطومی، بزرگ و کوچک

گردنِ فنری و انعطاف‌پذیر که هر شکلی بدهی همان می‌ماند. سبک است، ارزان‌تر ساخته می‌شود و برای هدایتِ نور به یک نقطه‌ی مشخص خوب است.

خرطومیِ بلند دسترسیِ بیشتری دارد ولی اگر سر چراغ سنگین باشد، به‌مرور کمی افت می‌کند. خرطومیِ کوتاه پایدارتر است و برای میزِ کوچک و کتابخانه‌ی کنارِ تخت مناسب‌تر.

گیره‌ای و فانتزی

چراغی که به‌جای پایه، گیره دارد و به لبه‌ی میز، قفسه یا سرِ تخت بسته می‌شود. برترین ویژگی‌اش این است که صفرِ سطحِ میز را اشغال می‌کند؛ برای میزِ تحریرِ کوچک، کنسول، و اتاقِ دانشجویی همین یک نکته کافی است.

شرطش ضخامتِ لبه است: پیش از خرید، ضخامتِ صفحه‌ی میز یا قفسه را اندازه بگیر. لبه‌ی خیلی ضخیم یا شیشه‌ی بی‌لبه برای گیره جواب نمی‌دهد.

مدل‌های فانتزیِ گیره‌ای معمولاً کوچک و کم‌مصرف‌اند و بیشتر برای اتاقِ کودک و نورِ کمکی ساخته شده‌اند تا برای ساعت‌ها نوشتن. اگر میزِ اصلیِ درس خواندن است، فرمِ بازودار انتخابِ درست‌تری است.

رومیزی کاسه‌ای و مدلِ ثابت

چراغی با پایه‌ی سنگین و سرِ کاسه‌ای که نور را پخش می‌کند و معمولاً حرکتِ کمی دارد. مالِ میزی است که همیشه یک کار روی آن انجام می‌شود: میزِ پذیرش، میزِ کارِ اداری، میزِ کنارِ رایانه.

برای کارِ متغیر و ریز مناسب نیست چون نمی‌توانی نور را جابه‌جا کنی، ولی درعوض واژگون نمی‌شود و سیمش کشیده نمی‌شود.

در همین خانواده، مدل‌های فلزی و کروم‌کاری‌شده که به آن‌ها چراغِ مدیریت هم می‌گویند، بیشتر برای میزی ساخته شده‌اند که ظاهرش هم دیده می‌شود. کارکردشان همان است؛ تفاوت در وزنِ پایه و جنسِ بدنه است.

پایه‌بلند، پایه‌کوتاه و ذره‌بین‌دار

• پایه‌بلند: نور را از بالا و از فاصله‌ی دورتر می‌ریزد؛ سطحِ بیشتری را می‌پوشاند و سایه‌ی کمتری می‌سازد. برای میزِ عریض یا میزِ دونفره.
• پایه‌کوتاه: نور را متمرکز و نزدیک می‌آورد؛ برای مطالعه‌ی کتاب روی همان یک نقطه.
• ذره‌بین‌دار: عدسی روی سر چراغ. برای کارِ ریز مثلِ لحیم‌کاری، جواهرسازی، مینیاتور یا خواندنِ متنِ خیلی ریز. برای نوشتنِ معمولی لازم نیست.

کدام فرم برای کدام میز

برای میزِ نقشه‌کشی، انتخابِ چراغ را کنارِ ابزار نقشه‌کشی ببین؛ و پیش از خرید، اثرِ نور بر خستگیِ چشم را در نور مطالعه و خستگی چشم بخوان.