ماژیک راندو دو سر

چرا دو سر، و هر سر به چه کار می‌آید

در راندو دو کار پشت سر هم انجام می‌شود: اول سطح پوشانده می‌شود، بعد لبه‌ها و جزئیات زده می‌شود. ماژیک دو سر هر دو را در یک بدنه دارد، پس دست از کار بیرون نمی‌آید و مهم‌تر از آن، هر دو سر از یک مخزن جوهر تغذیه می‌شوند و رنگشان دقیقا یکی است. همین یکی بودن رنگ است که مرز میان پوشش و جزئیات را نامرئی می‌کند.

شکل نوک‌ها

نوک گوه‌ای یا چیزل، سر پهن مایل است و بسته به زاویه دست، هم خط پهن می‌دهد هم باریک؛ پرکاربردترین سر برای پوشش سطح و کشیدن نما. نوک قلمی یا براش، نرم است و مانند قلم‌مو زیر فشار باز و بسته می‌شود، پس برای سایه‌های نرم و کار آزاد مناسب است. نوک سوزنی یا فاین، برای خط‌های دقیق، نوشته و مرزبندی به کار می‌رود. ترکیب رایج در بازار، گوه‌ای در یک سر و سوزنی یا قلمی در سر دیگر است.

چه ترکیبی برای چه کاری

برای معماری و طراحی صنعتی، ترکیب گوه‌ای و سوزنی منطقی‌تر است: نما و سطح با سر پهن، و درز و خط با سر نازک. برای تصویرسازی و فیگور، ترکیب گوه‌ای و قلمی بهتر جواب می‌دهد چون سر نرم، گذار نرم رنگ را ممکن می‌کند. اگر تازه شروع کرده‌اید، گوه‌ای و سوزنی انتخاب ایمن‌تری است.

نگهداری

نوک قلمی حساس‌ترین بخش ماژیک است و با فشار زیاد یا کشیدن روی کاغذ زبر، شکل خود را از دست می‌دهد و دیگر برنمی‌گردد. ماژیک را افقی نگه دارید تا جوهر در یک سر جمع نشود، و درپوش هر دو سر را محکم ببندید.

• فشار نیاورید؛ رنگ پررنگ‌تر با لایه دوم به دست می‌آید نه با فشار
• روی کاغذ زبر کار نکنید، نوک قلمی را خراب می‌کند
• ماژیک را خوابیده نگه دارید
• برای سطح بزرگ، ضربه‌ها را هم‌جهت و پیوسته بزنید

برای آشنایی با انتخاب طیف رنگ و جوهر الکلی، راهنمای دسته ماژیک راندو را ببینید.

هنگام خرید ست، به ترتیب طیف نگاه کنید نه فقط به شمار رنگ. ستی که ده رنگ پراکنده دارد، در عمل کمتر از ستی به درد می‌خورد که شش رنگ دارد ولی هر سه تایش یک طیف پیوسته‌اند؛ چون سایه و حجم از درجه‌های نزدیک به هم ساخته می‌شود، نه از رنگ‌های دور از هم.