هدیهی نوشتافزاری: چه چیزی هدیهی خوبی است و چه چیزی نه
فرقِ هدیهای که هر روز استفاده میشود با چیزی که در کشو میماند — و چهار سؤال پیش از خرید.
نوشتافزار هدیهی عجیبی است. دامنهاش از یک بسته خودکار تا یک قلمِ جعبهدار کشیده میشود، و آنچه هدیه را موفق میکند جایگاهِ آن روی این دامنه نیست. این است که گیرنده برش میدارد یا نه.
معیار ساده است: هدیهی خوبِ نوشتافزاری چیزی است که طرف هر روز استفاده میکند ولی نسخهی بهترش را برای خودش نمیخرد. هدیهی بد چیزی است که او را وارد سیستمی میکند که ندارد.
چهار سؤال پیش از انتخاب
- روزی چقدر مینویسد؟ کسی که روزی دو خط مینویسد به قلمِ خوشدست نیاز ندارد؛ کسی که ساعتها جزوه مینویسد چرا.
- روی چه کاغذی مینویسد؟ این تعیینکنندهترین سؤال است و پایینتر توضیحش میدهم.
- چپدست است؟ جوهرِ دیرخشک و دفترِ فنر دوبل برای دستِ چپ آزاردهندهاند.
- سیستمِ خودش را دارد؟ کسی که سه سال است یک نوع دفترِ مشخص میخرد، از دفترِ متفاوت خوشحال نمیشود.
هدیهای که استفاده میشود و هدیهای که در کشو میماند
| معمولاً استفاده میشود | معمولاً در کشو میماند |
|---|---|
| یک قلمِ خوشدست با مغزیِ قابلِ تعویض | ستِ چند قلمهی جعبهای که هیچکدامش روزمره نیست |
| دفترِ ساده با کاغذِ خوب | دفترِ سررسیدِ سالدار که وسطِ سال هدیه شده |
| جامدادی یا کیفِ ابزار | ستِ رومیزیِ حجیم برای میزی که جا ندارد |
| مغزی و یدکِ همان چیزی که طرف دارد | وسیلهای از یک سیستمِ متفاوت با آنچه استفاده میکند |
الگو روشن است: هدیهای که به عادتِ موجودِ فرد اضافه میشود میماند و هدیهای که از او میخواهد عادتش را عوض کند نمیماند.
قلم: قبل از خرید، کاغذِ گیرنده را در نظر بگیر
خودنویس هدیهی زیبایی است اما یک شرط دارد. جوهرِ خودنویس مایع است و روی کاغذِ سبک و بیروکشِ اداری پخش میشود و از پشت میزند. اگر گیرنده روی کاغذِ ارزان و در جلساتِ سریع مینویسد، خودنویس برایش دردسر است نه هدیه. برندهای قلمِ هدیه در برندهای لوازمالتحریر گنج دانش، گروه به گروه آمده است.
برای همین آدم، رواننویس یا خودکارِ باکیفیت انتخابِ عملیتری است. تفاوتِ این خانوادهها — جوهر، سرعتِ خشک شدن و رفتار روی کاغذِ نازک — در مقایسهی خودکار و رواننویس باز شده و انتخابِ ضخامتِ نوک هم در راهنمای سایز نوکِ قلم آمده است.
دفتر: کاغذ مهمتر از جلد است
دفترِ هدیهای معمولاً از روی جلدش انتخاب میشود، در حالی که چیزی که تجربهی نوشتن را میسازد کاغذِ داخل است. کاغذِ سبک با هر قلمِ پرجوهری پس میزند و دفتری که پشتنویس میشود عملاً نصفِ برگهایش هدر میرود.
نوعِ صحافی هم مهم است: دفتری که باز نمیماند برای نوشتن آزاردهنده است. مقایسهی فنر دوبل، تهچسب و منگنهای در راهنمای صحافی دفتر و بحثِ گرماژ در راهنمای گرماژ دفتر آمده است.
هدیه بر اساسِ گیرنده
- دانشجو: چیزی که مصرفی است و تمام میشود — دفترِ خوب، مغزیِ یدک، هایلایتِ باکیفیت. اینجا زیبایی در اولویتِ دوم است.
- کسی که پشتِ میز کار میکند: چیزی که میزش را مرتب میکند. ایدههایش در راهنمای تزیین و نظمِ میز هست.
- بچه: وسیلهای که همان روز باز میشود و استفاده میشود، نه چیزی که «برای سالِ بعد» گذاشته شود.
- کسی که هنر کار میکند: اینجا محتاط باش. هنرمند معمولاً برندِ مشخصی را عادت کرده و هدیهی نامرتبط بلااستفاده میماند.
بستهبندی بخشی از هدیه است
قلمی که در جعبهی خودش داده میشود و دفتری که با یک روبانِ ساده بسته شده، هر دو از یک کیسهی پلاستیکی بهتر به نظر میرسند — بدونِ اینکه چیزی به خودِ هدیه اضافه شده باشد. اندازهی کاغذ و انتخابِ روبان در راهنمای بستهبندی کادو توضیح داده شده است.
و یک قاعدهی آخر: هدیهی نوشتافزاری نباید تکلیف ایجاد کند. چیزی نده که گیرنده احساس کند باید حتماً استفادهاش کند و بعد از تو بابتش خبر بدهد.
