لوازم جانبی قلم

لوازم جانبی قلم، چیزهایی که عمر کاری قلم را تعیین می‌کنند

یک قلم خوب با تمام شدن جوهرش تمام نمی‌شود؛ با پیدا نشدن قطعه جایگزینش تمام می‌شود. آنچه در این دسته جمع می‌شود همان قطعه‌های جایگزین و همراه است: مغزی خودکار و روان نویس، کارتریج جوهر خودنویس، مبدل که اجازه می‌دهد خودنویس از شیشه جوهر پر شود، شیشه جوهر، جعبه و کیف نگه‌داری، و قطعه‌های کوچکی مانند گیره و نوک یدکی. هیچ‌کدام به‌تنهایی دیده نمی‌شوند، ولی هر کدام نبودشان کار نوشتن را متوقف می‌کند.

تله سازگاری، رایج‌ترین اشتباه در این دسته

مغزی متعلق به بدنه است، نه به نوع قلم. دو مغزی می‌توانند از بیرون یکسان به نظر برسند و در عمل یکی در بدنه جا بیفتد و دیگری نه، چون طول کل، قطر لوله، شکل سر و محل نشستن فنر میانشان چند میلی‌متر اختلاف دارد. نتیجه این اختلاف کوچک یا نوکی است که با فشار دکمه بیرون نمی‌آید، یا مغزی‌ای که در بدنه تکان می‌خورد و خط را می‌لرزاند. انتخاب از روی ظاهر همان جایی است که این خرید اشتباه می‌شود.

کارتریج، مبدل و شیشه جوهر

در خودنویس دو راه برای رساندن جوهر به نوک وجود دارد. کارتریج لوله‌ای آماده و بسته است: تمیز، سریع و بی‌دردسر، ولی رنگ‌های محدودی دارد و هر بار یک قطعه مصرفی دور ریخته می‌شود. مبدل مخزنی است که جای کارتریج می‌نشیند و جوهر را از شیشه بالا می‌کشد؛ دست را به همه رنگ‌های موجود باز می‌کند و هزینه هر بار پر کردن را کم می‌کند، در عوض شستن و رسیدگی می‌خواهد. شکل دهانه کارتریج و مبدل هم مثل مغزی به بدنه بستگی دارد و قابل حدس زدن نیست.

جعبه، کیف و نگه‌داری

بدنه فلزی و لاکی در کیف و میان کلید و گوشی خط می‌افتد، و کیف یا جعبه قلم برای همین هست. در خودنویس نگه‌داری اهمیت بیشتری دارد: قلمی که مدت طولانی بی‌استفاده می‌ماند بهتر است خالی و شسته کنار گذاشته شود، وگرنه جوهر خشک‌شده راه رسیدن جوهر به نوک را می‌بندد و باز کردن آن کار ساده‌ای نیست.

• مغزی قدیمی تا تهیه جایگزین نگه داشته می‌شود، چون طول و شکل سر آن تنها مرجع مطمئن برای مقایسه است.
• نوشته و علامت‌های روی بدنه مغزی را باید خواند و با نمونه تازه سنجید، نه رنگ و ظاهر بیرونی آن.
• شیشه جوهر در جای خنک و ایستاده و با درب بسته نگه داشته می‌شود تا غلیظ و آلوده نشود.
• پیش از پر کردن مبدل، مخزن و نوک با آب خنک شسته می‌شوند تا رنگ قبلی در جوهر تازه نماند.

این دسته پیش از خرابی سراغ آدم می‌آید نه بعد از آن؛ کسی که مغزی و کارتریج یدکی را همان روز خرید قلم کنار می‌گذارد، هیچ‌وقت وسط یک نوشته معطل نمی‌ماند. همین پیش‌بینی ساده است که فرق میان قلمی چند ساله و قلمی رهاشده در کشو را می‌سازد. برای شناختن بدنه‌هایی که این کارتریج و مبدل به آن‌ها مربوط است، دسته خودنویس تک نقطه شروع روشنی است.