ابزارهای ابتدایی رنگ روغن و قاعدهی چرب روی لاغر
رنگ، حلال، روغن، بوم و کاردک — و یک قاعده که نادیده گرفتنش کار را ترکدار میکند.
رنگ روغن پرحوصلهترین رنگ است. دیر خشک میشود و همین دیر خشک شدن هم بزرگترین مزیتش است هم چیزی که تازهکارها را گیج میکند.
فهرست خرید کوتاه است، ولی دو نکتهی فنی دارد که اگر رعایت نشوند کار چند سال بعد ترک میخورد. آن دو نکته را اینجا پیش از فهرست میگوییم، چون مهمترند. اگر هنوز بین رشتهها مردد هستید، راهنمای شروعِ لوازم هنری گنج دانش حداقلِ وسیلهی هر کدام را کنار هم گذاشته است.
چرب روی لاغر یعنی چه
رنگ روغن با تبخیر خشک نمیشود؛ روغنش با اکسیژن واکنش میدهد و سفت میشود. لایهای که روغن بیشتری دارد کندتر خشک میشود و انعطاف بیشتری نگه میدارد.
پس هر لایه باید از لایهی زیرش چربتر باشد. لایهی اول را با رنگِ رقیقشده با حلال بزنید و در لایههای بعدی نسبت روغن را بالا ببرید. اگر برعکس عمل کنید، لایهی زیرین دیرتر خشک میشود و زیر پوستهی سفتِ بالایی حرکت میکند؛ نتیجهاش ترک است.
رنگ: کم بخرید، بزرگ بخرید
شش تا هشت رنگ برای شروع کافی است. یک سفید بزرگ بگیرید، چون بیشتر از هر رنگ دیگری مصرف میشود. رنگهای مطالعاتی پیگمنت کمتری دارند و پوشش ضعیفتری میدهند؛ این را با ترکیب جبران نکنید، فقط دو سه رنگ اصلی را از ردهی بهتر بخرید.
سرعت خشک شدن رنگها یکسان نیست و این ربطی به برند ندارد؛ به پیگمنت مربوط است. رنگهای خاکی و قهوهای عموماً زودتر و برخی رنگهای روشن دیرتر خشک میشوند.
حلال و روغن
- حلال — تربانتین یا وایتاسپیریت. کارش رقیق کردن لایههای اول و شستن قلممو است.
- روغن بزرک — روغن پایهی همین رنگهاست؛ به لایههای بعدی چربی و درخشش میدهد.
- مدیوم آماده — ترکیب روغن و حلال، اگر نمیخواهید خودتان نسبت بسازید.
کار با حلال حتماً کنار پنجرهی باز انجام شود. و یک هشدار ایمنی که شوخی نیست: پارچهی آغشته به روغن بزرک را مچاله در سطل نریزید. اکسید شدن روغن گرما تولید میکند و پارچهی تودهشده میتواند خودبهخود آتش بگیرد. پارچه را باز کنید تا خشک شود یا در آب بیندازید.
بوم و آستر
بوم باید آسترخورده باشد. آستر — جسو — نمیگذارد روغنِ رنگ به الیاف پارچه نفوذ کند؛ پارچهای که روغن بخورد بهمرور شکننده میشود.
بومهای آماده معمولاً یک لایه آستر کارخانهای نازک دارند. یک لایه جسوی اضافه و سنبادهی سبک بین لایهها، سطحی میدهد که قلممو رویش روانتر حرکت میکند. برای تمرین، بوم مقوایی یا تختهی آسترخورده هم کافی است و جا هم کمتر میگیرد. جزئیات انتخاب در راهنمای بوم آمده است.
قلممو و کاردک
برای رنگ روغن قلمموی موی زبر — موی خوک یا مصنوعیِ سفت — منطقی است، چون رنگ غلیظ را جابهجا میکند و رد قلم میگذارد. قلمموی نرمِ آبرنگ زیر رنگ غلیظ خم میشود و کاری از پیش نمیبرد.
سه شکل برای شروع بس است: تخت، فیلبرت و یک گرد کوچک برای جزئیات. هر شکل برای چه ضربهای است جداگانه توضیح داده شده.
کاردک دو کار میکند: ترکیب رنگ روی پالت — که خیلی تمیزتر از ترکیب با قلممو است — و رنگگذاری مستقیم با لبه و پهنا. پالت را با کاردک تمیز کنید تا قلمموها زودتر از موعد فرسوده نشوند.
خشک شدن و صبر کردن
سطحِ رنگ معمولاً در چند روز خشکِ لمسی میشود، ولی خشک شدن کامل ماهها طول میکشد. برای همین ورنی زدن را باید تا مدتها بعد عقب انداخت؛ ورنیِ زودهنگام روی رنگی که هنوز حرکت میکند مینشیند و مشکلساز میشود.
اگر جای کارتان کوچک است یا نمیتوانید بوی حلال را تحمل کنید، پیش از خرید یک بار تفاوت اکریلیک و رنگ روغن را بخوانید. برای آپارتمان کوچک انتخاب دیگری هم هست.
شستن قلممو، درست
اول رنگ اضافه را با دستمال بگیرید، بعد در حلال بشویید، آخر با آب و صابون. اگر مرحلهی اول را رد کنید، حلال زود کثیف میشود. و هیچوقت قلممو را سرِ پا در ظرف حلال رها نکنید؛ مو خم میشود و دیگر صاف نمیشود.
